Kiedy staje przed nimi d
w cieniu podejrzenia A7
jest jeszcze cały g
z materii światła A7
eony jego włosów d
spięte są w pukiel A7 g
niewinności A7
po pierwszym pytaniu d
policzki nabiegają krwią A7
krew rozprowadzają g
narzędzia i interrogacja A7
żelazem trzciną d
wolnym ogniem d
określa się granice A7
jego ciała A7
uderzenie w plecy g
utrwala kręgosłup g
między kałużą a obłokiem A7
po kilku nocach d
dzieło jest skończone A7
skórzane gardło anioła g
pełne jest lepkiej ugody A7
jakże piękna jest chwila d
gdy pada na kolana A7
wcielony w winę g
nasycony treścią A7
język waha się d
między wybitymi zębami A7
a wyznaniem g A7
wieszają go głową w dół d C B A7
z włosów anioła d
ściekają krople wosku d
tworzą na podłodze a
prostą przepowiednię a