Głupio jest żyć wśród mądrych ludzi C F C
Co świat do końca zrozumieli C F a
I o nic się nie muszą trudzić a G F
Nie wiedzieć, czego nie wiedzieli F G C
Znając Zasadę i Mechanizm C F C
W Muzykę zasłuchani Sfer C F a
Wiecznie unoszą się nad nami a G F
Jak nad ruchomą kartą zer F G C
Trzeba uderzać ich po uszach a G
By w żywy się wsłuchali los - a G
Trzeba uderzać ich po ustach a F
By mogli własny wydać głos E a (G)
Trzeba uderzać ich po uszach a G
By w żywy się wsłuchali los - a G
Trzeba uderzać ich po ustach a F
By mogli własny wydać głos G C
Ale króciutko trwa ocknienie C F C
Nim wrócą we wszechwiedny sen, C F a
A nam, z pałaców ich, kamienie a G F
Lecą na głowy w biały dzień F G C
Nie wiedzą już, choć wiedzą wszystko C F C
Jak zwykłe bułki się wypieka C F a
Jak chronić źródło, by nie wyschło, a G F
Jak łatać dach, by nie przeciekał F G C
Nikt nigdy ich już nie obudzi a G
Śmiech z klątwą się na usta cisną... a G
Głupio jest żyć wśród mądrych ludzi a F
Z ich piękną Latającą Wyspą E a (G)
Nikt nigdy ich już nie obudzi a G
Śmiech z klątwą się na usta cisną... a G
Głupio jest żyć wśród mądrych ludzi a F
Z ich piękną Latającą Wyspą G C