Jak wstyd jest żyć wśród pięknych koni a G
Podstępnym, człekożerczym życiem G a
Miast doskonałość z nimi gonić C G
Po łokcie babrać się w korycie e a (G)
Miast doskonałość z nimi gonić C G
Po łokcie babrać się w korycie e a
Czuć wyższość ich i dostojeństwo a G
Ich wzrok z wybaczającym żalem G a
I własnej duszy bezeceństwo C G
Wychwalać jak dekalog zalet e a (G)
I własnej duszy bezeceństwo C G
Wychwalać jak dekalog zalet e a
a G a G a
Ich ruchy płynne, czyste kształty a G
Ich myśli pełne prostych treści G a
Ja - Jahus brudny i włochaty C G
Potrafię zniszczyć i zbezcześcić e a (G)
Ja - Jahus brudny i włochaty C G
Potrafię zniszczyć i zbezcześcić e a
A co potrafię, to uczynię a G
Bo taka moja jest natura G a
Zło w mojej krwi, jad w mojej ślinie C G
A czynem rządzi wstyd i uraz e a (G)
Zło w mojej krwi, jad w mojej ślinie C G
A czynem rządzi wstyd i uraz e a
a G a G a
Zresztą niwecząc to, co żywe a G
I rozkoszując się niszczeniem G a
Wszak człowieczeństwo swe odkrywam C G
I budzi we mnie się sumienie! e a (G)
Wszak człowieczeństwo swe odkrywam C G
I budzi we mnie się sumienie! e a
Płaczę nad tym, co doskonałe a G
I nienawidzę w sobie złego - G a
Więc tęsknię znów za ideałem C G
Dążąc do - unicestwionego e a (G)
Więc tęsknię znów za ideałem C G
Dążąc do - unicestwionego e a
a G a G a
Com widział, myślał - tom opisał a G
I bluźnią bliźni, żem ich zbrudził G a
Mówią - zgorzkniały egoista C G
Który nie cierpi wszystkich ludzi e a (G)
Mówią - zgorzkniały egoista C G
Który nie cierpi wszystkich ludzi e a
Gorzki egoizm - cecha płocha a G
Ale niech będzie. Pod warunkiem: G a
Nie pisałbym, gdybym nie kochał C G
Człowieka. Lecz poza gatunkiem e a (G)
Nie pisałbym, gdybym nie kochał C G
Człowieka. Lecz poza gatunkiem e a
a G a G a
a G a G e a