Stary Siset kiedyś mówił mi: a E a
Staliśmy w bramie był świt, a E
Gdy czekaliśmy na słońca wschód d E a F
I samochodów rósł szum. E E7 a
Mówił: Czy muru nie widzisz? a E a
Wszystkich nas trzyma ten mur. a E
Gdy nie będziemy bronić się, d E a F
Zagrodzi nam każdą z dróg. E E7 a
Gdy uderzymy runie mur, a E a
Nie może przecież wiecznie trwać, a E a
Na pewno runie, runie, runie, a d a
Nie pozostanie po nim ślad. a E a
Jeśli uderzysz mocno tu, a E a
A ja uderzę mocno tam, a E a
Na pewno runie, runie, runie a d a
I wolny będzie każdy z nas. a E a
Lecz minęło już wiele lat, a E a
Ręce mam starte do krwi, a E
A kiedy czuję, że sił mi brak d E a F
Mur rośnie grubszy niż był. E E7 a
Wiem już, że ledwie się trzyma, a E a
Lecz ciężko ruszyć go stąd, a E
Nawet gdy czuję przypływ sił, d E a F
Powtórz Sisecie pieśń swą. E E7 a
Gdy uderzymy runie mur, a E a
Nie może przecież wiecznie trwać, a E a
Na pewno runie, runie, runie, a d a
Nie pozostanie po nim ślad. a E a
Jeśli uderzysz mocno tu, a E a
A ja uderzę mocno tam, a E a
Na pewno runie, runie, runie a d a
I wolny będzie każdy z nas. a E a
Stary Siset nie mówi nic, a E a
Słowa porwał zły wiatr, a E
Dokąd on jeden tylko wie, d E a F
Ja w bramie tkwię cały czas. E E7 a
I gdy przychodzą nowi wciąż, a E a
Słyszę jak rośnie mój głos, a E
Śpiewam ostatnią Siseta pieśń, d E a F
Tę, której uczył nas on. E E7 a
Gdy uderzymy runie mur, a E a
Nie może przecież wiecznie trwać, a E a
Na pewno runie, runie, runie, a d a
Nie pozostanie po nim ślad. a E a
Jeśli uderzysz mocno tu, a E a
A ja uderzę mocno tam, a E a
Na pewno runie, runie, runie a d a
I wolny będzie każdy z nas. a E a