Idzie ślepy lirnik z pochyloną głową e
Krajem spustoszonym nawałami chwały E7 a
Nasłuchuje głosów. Głosy brzmią grobowo. a
Śpiewa o przeszłości za kusztyk gorzały. a H7 e
Jest w gorzale prawda, ból jest i zabawa, e
Zamęt w pustych głowach, interes w zamęcie. E7 a
Nic nie wiedzą ludzie, więc pytają Dziada a
- Mów, co mamy robić? Mów, co z tego będzie? a H7 e
- Z pismem błyskawic obyte źrenice e C
Tak się rozwarły, że wzrok z nich wyplusnął, e C
Gdy grom się w pomruk obrócił i w ciszę, e C
W której świt chmurny przykucnął. a H7
Nie wiem, co będzie, bom ślepy wędrowiec, e C
Lira ma - za mnie przebiera w tematach; e C
Stara nadzieja czy cierpienia nowe? e C
Kabza czy nowa krucjata? a H7
Pioruny prądem nabiły tę ziemię; e C
Gdzieś zawiązują się konfederacje, e C
Rozprasza się pospolite ruszenie, e C
Posągi - stoją na warcie. a h
Kruszy się jedne, a kuje kolejne e C
(Kując i zbroje przy tym, i kosy) e C
Stare sztandary nieznana dłoń przejmie, e C (a)
Ze sztandarami - i losy. a e
Skończył ślepy lirnik, co zostało - wypił, e
Poszedł w swoją drogę przez popiół i śnieg E7 a
I pytają ludzie - wróż to, czy polityk? a
Wariat, czy poeta? Czy to wieszcz, czy szpieg? a H7 e
Wywracają każde proroctwo na nice, e
Kłócą się o znaki magiczne wśród pomstw. E7 a
A on pod powieką widzi błyskawice, a
Słyszy ciszy pomruk - co przechodzi w grom. a H7 e